به قول ابراهیم نبوی اگر منظور ایشان از اداره همین کاری باشد که طی این سه سال انجام داده اند راست می گویند با نفت 5 سنتی هم می شود اینگونه کشور را اداره کرد.

احتمالا ایشان نمیدانند که اداره کشور با فروش نفت به بهای بشکه ای 8 دلار مدیون برنامه ریزان و کارشناسان سازمان برنامه و بودجه سابق (سازمان مدیریت و برنامه ریزی بعدی ) بود که به دلیل درایت بالای جناب رئیس جمهور عدالتخواه مهرورز این سازمان در این دولت کریمه منحل شده است.و کارشناسان آن هم خانه نشین هستند.

به هر حال آن زمان هم گفته می شد که قیمت تمام شده هر بشکه نفت خام (استخراج و انتقال به مبادی فروش ) برای ایران حدود 7 دلار است . به این ترتیب جناب رئیس جمهور معتقدند که دولت کریمه ایشان که با فروش نفت به بهای بشکه ای  140 دلار اقتصاد کشور را به روزی انداخت که امروز می بینیم، قادرند نفت را بشکه ای 2 دلار ارزانتر از قیمت تمام شده آن به فروش برسانند و کشور را اداره کنند.....

 معلوم نیست این توهم واقعاً برای ایشان وجود دارد یا ایشان مخاطبانشان را هالو گیر آورده اند

مولوی حکایتی دارد درباره مگسی که برروی برگ کاهی که روی بول خر افتاده بود سوار شد و مدعی شد که او  کشتی بانی بزرگ  است ...

خودتان حکایت را از زبان مولوی بخوانید :

آن مگس بر برگ کاه و بول خر
همچو کشتیبان همی افراشت سر
گفت :«من دریا و کشتی خوانده‌ام
مدتی در فکر آن می‌مانده‌ام
اینک این دریا و این کشتی و من
مرد کشتیبان و اهل رای زن
بر سر دریا همی راند او عَمَد ( عمد :قایق)
می‌نمودش آن قدر بیرون زحد
بود بی‌حد آن چمین نسبت بدو(چمین: ادرار)
آن نظرکه بیند آن را راست کو؟
عالمش چندان بود کش بینش است
چشم چندین بحر هم چندینش است
صاحب تأویل باطل، چون مگس
و هم او بول خر و تصویر خس
گرمگس، تأویل بگذارد به رای
آن مگس را بخت گرداند هُمای
آن مگس نبود کش این عبرت بود
روح او، نه در خور صورت بود

هرگونه تشابهی میان توهمات مگس حکایت مولوی و فرمایشات و تصورات رئیس جمهور محترم و محبوب مهرورز عدالتخواه اصولگرا کلا تکذیب می شود.

در راستای سووالات مهمی که برای بشریت در هفته گذشته مطرح بود که احتمالا هنوز هم ‏مطرح است، از کلیه امت شهیدپرور، معمولی، وابسته، صهیونیست، مساله دار و غیره ‏درخواست می شود به سووالات زیر پاسخ داده و در صورتی که پاسخ صحیح را پیدا کردند، ‏دنبال پاسخ دیگری نگردند.‏

سووال اول: رئیس جمهور گفته است " با نفت 5 دلاری هم کشور را اداره می کنیم" این جمله ‏را کامل کنید.‏
گزینه اول: اگرچه با نفت 130 دلاری نتوانستیم کشور را اداره کنیم، اما ......با نفت 5 دلاری ‏کشور را اداره می کنیم.‏
گزینه دوم: اگر منظور از اداره همین کارهایی است که تا به حال کردیم...... با نفت 5 دلاری ‏هم می کنیم.‏
گزینه سوم: اگر فرض کنیم دلار کاغذپاره و وضع فعلی کشور خوب باشد، طبیعی است .....با ‏نفت 5 دلاری هم می شود.‏
گزینه چهارم: وقتی کسی از آدم سووال نمی کند، طبیعی است که ...... با نفت 5 دلاری هم می ‏شود.‏

سووال دوم: چطور ممکن است یک رئیس جمهور نتواند کشور را با نفت 130 دلاری اداره ‏کند، اما بتواند آن را با نفت 5 دلاری اداره کند؟‏
گزینه اول: نمی تواند، ولی ما را گیر آورده است
گزینه دوم: نمی تواند، ولی بقیه را منتر کرده است
گزینه سوم: بابا یک چیزی گفت، مگر بقیه گفته هایش حساب و کتاب دارد؟‏
گزینه چهارم: ببخشید منظورتان از اداره چیست؟‏

سووال سوم: با توجه به نزدیک شدن انتخابات و احتمال نامزد شدن هاشمی رفسنجانی، علت ‏گفتن این جمله که " عشقم آقای خامنه ای است." به کدام حالت زیر نزدیک است؟
گزینه اول: نمی خواهد نامزد بشود و دارد مقدمه می چیند.‏
گزینه دوم: می خواهد نامزد بشود، ولی نمی خواهد رای بیاورد.‏
گزینه سوم: هم می خواهد نامزد بشود و هم رای بیاورد و هم عشقش آقای خامنه ای است.‏
گزینه چهارم: اصولا هر وقت نامزد می شود یاد عشقش می افتد‏

سووال چهار: منظور رئیس جمهور از این جمله چیست " با چاقوی زنجان طرفید"‏
گزینه اول: تبیین سیاست های انتخاباتی دولت
گزینه دوم: اعلام آغاز مرحله بعدی طرح امنیت اجتماعی‏
گزینه سوم: معرفی مهارت های شخصی رئیس جمهور‏
گزینه چهارم: شوخی دهاتستانی ‏

سووال پنجم: این جمله از کیست " با چاقوی زنجان طرفید؟"‏
گزینه اول: حسین و حسن آب منگل
گزینه دوم: قیصر و فرمان
گزینه سوم: مسعود کیمیایی ‏
گزینه چهارم: حسین رمضون یخی
گزینه پنجم: اصغر قاتل
گزینه ششم: روابط عمومی کارخانه چاقوی زنجان
گزینه هفتم: محمود احمدی نژاد

سووال ششم: با توجه به اینکه علی کردان گفته است " قیطریه را بخاطر دستمال آتش نمی ‏زنند." لطفا جمله صحیح را بنویسید؟‏
گزینه اول: اون دستمالی که شب اول بهت داده بودم کجا گذاشتی.‏
گزینه دوم: قیصریه! بیا که داداشت رو توی فرمانیه کشتند.‏
گزینه سوم: راه قلهک از قیطریه می گذرد.‏
گزینه چهارم: هیچ کدام، اصولا جمله صحیح تا مدتها بعد وجود ندارد.‏

سووال هفتم: با توجه به اینکه بادامچیان گفته است " اگر خاتمی بیاید می سوزد" لطفا بگوئید ‏چه چیزی می سوزد؟
گزینه اول: بینی شخص مذکور‏
گزینه دوم: دل شخص مذکور‏
گزینه سوم: قلب شخص مذکور‏
گزینه چهارم: آن جای شخص مذکور‏

محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران در ماه مارس پیش بینی کرد اوباما هرگز به عالی ترین مقام ‏در ایالات متحده دست پیدا نخواهد کرد. او گفت: «حتی اگر تمام آمریکا به او رأی بدهند، آنها راهی ‏برای دور نگهداشتن (اوباما) از کاخ سفید پیدا می کنند.» آقای احمدی نژاد در ماه ژوئیه دست به پیش ‏بینی دیگری زد. او گفت بهای نفت هرگز از 100 دلار برای هر بشکه کمتر نخواهد شد.‏

احتمالاً پیش بینی های آقای احمدی نژاد با افکار آرزومندانه اش آمیخته شده بودند. حزب محافظه کاری ‏که وی نمایندگی آنرا بر عهده دارد، در جریان حاکمیت دولت بوش به پیروزی رسید. جنگ طلبی ‏آمریکا به رئیس جمهور ایران اجازه داد نقش یک بازندۀ قهرمان را بازی کند و این درحالی بود که ‏بهای افسانه ای نفت به او فرصت هزینه کرد سخاوتمندانه عمومی را می داد.‏

اما غلط از آب درآمدن پیش بینی های آقای احمدی نژاد، اکنون کلاف سردرگم دو گانه ای را پیش ‏رویش قرار داده است. حتی قبل از نزول فاحش بهای نفت از 147 دلار برای هر بشکه در اوسط ‏تابستان به رقم فعلی 50 دلار، اقتصاددانان ایرانی نسبت به سیاست های بریز و بپاشی که در رساندن ‏نرخ تورم به 30 درصد نقش داشته، هشدار داده بودند. این درحالی است که از 200 میلیون دلار ‏درآمد حاصل از نفت ظرف سه سال گذشته، تنها 25 میلیارد دلارباقیمانده و دولت با گزینه های سخت ‏و مشکلی دست و پنجه نرم می کند. بودجه فعلی دولت بر اساس بهای 80 دلاری برای هر بشکه تنظیم ‏شده است. ‏

بادرنظر گرفتن تحریم های بین المللی که ایران را به دلیل سرپیچی در برنامه هسته ای هدف قرار ‏داده، معلوم نیست که آیا دولت موفق به اخذ وام می شود یا خیر. بانک های محلی گزینه مناسبی نیستند. ‏دستور رئیس جمهور آنها را مجبور به ارائه وام های کوچک و کم بهره (تا نرخ بهره 12 درصد و ‏خیلی پائینر از نرخ واقعی تورم) کرده است و بسیاری از این مؤسسات ورشکست شده اند. فایننشیال ‏تایمز به نقل از یافته های غیر رسمی اعلام کرده سهمی از وام های بازپس داده نشده که در زمان ‏حکومت آقای احمدی نژاد روی دست مؤسسات باقیمانده، اکنون تا 20 درصد مطالبات بانکی را تشکیل ‏می دهد. ‏

اقتصاددانان ایرانی نیز رئیس جمهور را به دلیل سیاست هایش، نامه باران کرده اند. جدید ترین این ‏نامه ها، به اتهامات وارد شده از سوی 60 شخصیت دانشگاهی به دولت او درباره «آرمانگرائی ‏افراطی، شتابزدگی در اجرا... و روابط تنش زا با دنیای خارج» مربوط می شود. در این نامه آمده ‏است که ایران در مقایسه با همسایگانش از نظر رشد عقب افتاده، رقابت را از دست داده و در مهار ‏بیکاری شکست خورده است. ‏

ایران با خطر فروپاشی فوری روبرو نیست. بازار سهام ایران از ماه جولای تا کنون در مقایسه با ‏کاهش 53 درصد شاخص سرمایه شناور مورگان استنلی، تنها با 16 درصد نزول همراه بوده است. ‏اما تحریم ها با هدف قرار دادن سرمایه گذاری خارجی در صنعت نفت و گاز کشور، هزینه انجام ‏معاملات تجاری را بالا برده اند. هرچند افزایش بهای کالا، مردم را عصبی کرده است، اما خریداران ‏معمولی هنوز با قحطی روبرو نشده اند. دولت ایران پس از تلاش برای اعمال مالیات 3 درصد بر ‏ارزش افزوده در ماه سپتامبر، با اعتصاب کسبه بازار روبرو شد که از دیرباز به عنوان یکی از ‏مهمترین شالوده های محافظه کاران ایران شناخته می شوند و برای اولین بار پس از انقلاب 1357 ‏دست به چنین اعتراضی علیه دولت زدند. دولت مجبور به عقب نشینی شد.
سهمیه بندی بنزین در سال ‏گذشته به عنوان تلاشی برای کاهش مصرف این کالای یارانه ا ی نیز، منجر به آشوب هائی شده بود. ‏
بالاتر از همۀ اینها، آقای احمدی نژاد با مشکلات فزاینده سیاسی روبرو شده است. وزیر کشور تندرو و ‏یکی از نزدیکانش پس از فاش شدن قلابی بودن مدرکش از آکسفورد، در ماه اکتبر با استیضاح مجلس ‏روبرو شد. محافظه کاران دینی از آن پس به حمله علیه معاون گردشگری و میراث فرهنگی او دست ‏زده اند که علتش، توهین به قرآن در جریان مراسمی بود که زنان (دف زنان) در حال حمل این کتاب ‏مقدس بودند. با اینحال، آقای احمدی نژاد هنوز از پشتیبانی رهبر قدرتمند ایران- آیت الله علی خامنه ‏ای- برخوردار است. برخی از تحلیلگران می گویند ممکن است آیت الله خامنه ای ورود وی به ‏انتخابات ریاست جمهوری آینده را به چشم یک هزینه (برای نظام) ببیند. ‏

یکی از آزمون های حیاتی، نحوه تعامل آقای احمدی نژاد با دولت جدید آمریکا خواهد بود. انعطاف ‏ناپذیری ایران بر سر بلندپروازی های هسته ای تا کنون به قیمت زیادی برای او تمام شده است. ‏دیدارهای اخیر از چین و روسیه که توانست حرکات غرب برای سخت تر کردن تحریم ها را ناکام ‏بگذارد، به عنوان موفقیت برای ایران ارزیابی شده است. آقای اوباما گفته حاضر است بدون پیش ‏شرطی با ایران مذاکره کند. به همین دلیل، در ایران پیروزی وی بر مک کین را به صورت شکست ‏تندروهای آمریکائی به تصویر کشیده اند. ‏

اما اظهارات اخیر مقامات ایرانی حاکی از آن است که به اوباما به چشم یک دشمن سرسخت تر ‏نگریسته می شود. آقای احمدی نژاد دست به اقدام بی سابقه ای در ارسال نامه تبریک به رئیس جمهور ‏منتخب آمریکا زده بود. اما سخنان او بلافاصله تحت الشعاع هشدارهای سایر مسؤولان کشور قرار ‏گرفت که با روی کار آمدن اوباما، آمریکا تاکتیک مذاکرات را از نوع «سخت» به «نرم» تبدیل نموده ‏و آقای اوباما از محبوبیت خود برای جمع کردن نیرو علیه جمهوری اسلامی استفاده خواهد کرد. ‏آزمایش اخیر موشکهای جدید با طراحی سوخت نیمه جامد در ایران و ادعای برد 2000 کیلومتری ‏برای آنها نیز از ادامه مخاصمات حکایت می کند، و البته تا حدی خبر از بدبینی های درحال رشد می ‏دهد. ‏

منبع: اکونومیست- 20 نوامبر ‏

این سوالات و سوالاتی مشابه آنها چیزی است که لابراتوارهای موزیلا امیدوارند در پروژه کانسپت سریز (Concept Series) خود که مختص بحث درباره آمادگی برای وب آینده تعریف شده، امیدوارند بتوانند به آنها پاسخ بدهند. یکی از پروژه‌های اولیه و مورد توجه‌ترین بخش‌های کانسپت سریز پروژه آرورا (Aurora) که یک ایده ناب برای مرورگرهای اینترنتی در سال 2018 است.
در معرفی که آقای جسی جیمز گارت (Jesse James Garrett) از ایده آرورا در وب سایت موزیلا قرار داده است. دو کاربر مشاهده می‌شوند که در محیطی سه بعدی شبیه به کهکشان آیکون‌های گوناگون به تبادل و به اشتراک‌گذاری اطلاعات مشغولند. در این محیط یکی از کاربران برای نشان دادن اطلاعات آیکونی را برای دیگری می‌فرستد. آیکون ارسالی علاوه بر نشان دادن صفحه مورد نظر، قابلیت نشان دادن سابقه و مسیری که روی سایت توسط کاربر دیگر برای رسیدن به اطلاعات خاصی طی شده است و حتی اصلاح مسیر را نیز دارد. همچنین در این فیلم معرفی کارت ویزیتی نشان داده می‌شود که قابلیت ذخیره محتویات آیکون‌ها برای استفاده دیگران را دارا است.

آرورا در واقع فرزند ذهنی یک طرح برای مسیر انطباقی و شرکت مشاوره‌ای است. آرورا به عنوان عملگر واقعی وجود خارجی ندارد و در حال حاضر تنها یک مفهوم گرافیکی از نمونه نمایشی است که در آینده واقعیت پیدا خواهد کرد. اما با این وجود، اشاره‌ای مستقیم است به رویکردی ممکن برای مرورگرهای اینترنتی جدید.
در نگاه اول، مفهوم آرورا ممکن است مخاطب را به یاد وجوه سه بعدی مانند پروژه آیینه (looking glass) شرکت سان بیاندازد. ظاهر آرورا به گونه‌ای طراحی شده است که حداکثر تعامل ممکن در آن انجام شود. در طراحی آن روش‌شناسی وجوه دنیای واقعی به کار گرفته شده است و به گونه‌ای خواهد بود که از روی قراین و با اطلاع از کارهایی که کاربر قبلا انجام داده مشخص شود که اکنون چه می‌کند و به دنبال چیست.
بسیاری از کارشناسان تحت تاثیر کارهایی که می‌توان در این مفهوم گرافیکی از نمونه آزمایشی مرورگر وجود دارد قرار گرفته‌اند و بسیاری معتقدند این ایده به سادگی می‌تواند الگویی برای نسل بعدی مرورگرهای اینترنتی قرار بگیرد.
البته برخی کارشناسان به ظاهر ارائه شده آرورا که در آن تلاش شده تا با جلو گذاشتن برخی قابلیت‌های مورد علاقه کاربر و عقب بردن قابلیت‌های دیگر وجهه آن با خواسته کاربران تطبیق داده شود با دیده تردید نگاه می‌کنند.
به تجربه ثابت شده است که این کار در برخی موارد جواب مثبت می‌دهد، اما بسیاری از افراد بیش از اندازه غیر قابل پیش‌بینی هستند و این مورد به خودی خود باعث تردید در موفقیت این شیوه کار می‌شود. اگر انجام روشی قبلا جواب مثبت داده است دلیل نمی‌شود در آینده هم بتوان همان بازخورد را از آن روش به دست آورد.
با تمام این احوال هنوز کانسپت سریز و پروژه آرورا کاری در خور ستایش و تقدیر است و این امیدواری را ایجاد می‌کند که در آینده نزدیک جستجوی وب سایت با نگاه کردن به صفحات وب به صورت نامرتب، ولی حرکت ساده بین صفحات با استفاده از اتصالات در محیطی سه بعدی و رویایی و لذت بخش امکان‌پذیر بشود.

با خودم گفتم: 'كی این همه كتاب رو آخر هفته به خانه می بره. حتما ً این پسر خیلی بی حالی است!'

من برای آخر هفته ­ام برنامه‌ ریزی كرده بودم. (مسابقه‌ی فوتبال با بچه ها، مهمانی خانه‌ی یكی از همكلاسی ها) بنابراین شانه هایم را بالا انداختم و به راهم ادامه دادم.‌

همینطور كه می رفتم،‌ تعدادی از بچه ها رو دیدم كه به طرف او دویدند و او را به زمین انداختند. كتابهاش پخش شد و خودش هم روی خاكها افتاد.

عینكش افتاد و من دیدم چند متر اونطرفتر، ‌روی چمنها پرت شد. سرش را كه بالا آورد، در چشماش یه غم خیلی بزرگ دیدم. بی اختیار قلبم به طرفش كشیده شد و بطرفش دویدم. در حالیكه به دنبال عینكش می گشت، ‌یه قطره درشت اشك در چشمهاش دیدم.

همینطور كه عینكش را به دستش می‌دادم، گفتم: ' این بچه ها یه مشت آشغالن!'

او به من نگاهی كرد و گفت: ' هی ، متشكرم!' و لبخند بزرگی صورتش را پوشاند. از آن لبخندهایی كه سرشار از سپاسگزاری قلبی بود.

من كمكش كردم كه بلند شود و ازش پرسیدم كجا زندگی می كنه؟ معلوم شد كه او هم نزدیك خانه‌ی ما زندگی می كند. ازش پرسیدم پس چطور من تو را ندیده بودم؟

او گفت كه قبلا به یك مدرسه‌ی خصوصی می رفته و این برای من خیلی جالب بود. پیش از این با چنین كسی آشنا نشده بودم. ما تا خانه پیاده قدم زدیم و من بعضی از كتابهایش را برایش آوردم.

او واقعا پسر جالبی از آب درآمد. من ازش پرسیدم آیا دوست دارد با من و دوستانم فوتبال بازی كند؟ و او جواب مثبت داد.

ما تمام اخر هفته را با هم گذراندیم و هر چه بیشتر مارك را می شناختم، بیشتر از او خوشم می‌آمد. دوستانم هم چنین احساسی داشتند.

صبح دوشنبه رسید و من دوباره مارك را با حجم انبوهی از كتابها دیدم. به او گفتم:' پسر تو واقعا بعد از مدت كوتاهی عضلات قوی پیدا می كنی،‌با این همه كتابی كه با خودت این طرف و آن طرف می بری!' مارك خندید و نصف كتابها را در دستان من گذاشت.

در چهار سال بعد، من و مارك بهترین دوستان هم بودیم. وقتی به سال آخر دبیرستان رسیدیم، هر دو به فكر دانشكده افتادیم. مارك تصمیم داشت به جورج تاون برود و من به دوك.

من می دانستم كه همیشه دوستان خوبی باقی خواهیم ماند. مهم نیست كیلومترها فاصله بین ما باشد.

او تصمیم داشت دكتر شود و من قصد داشتم به دنبال خرید و فروش لوازم فوتبال بروم.

مارك كسی بود كه قرار بود برای جشن فارغ التحصیلی صحبت كند. من خوشحال بودم كه مجبور نیستم در آن روز روبروی همه صحبت كنم.

من مارك را دیدم. او عالی به نظر می رسید و از جمله كسانی به شمار می آمد كه توانسته اند خود را در دوران دبیرستان پیدا كنند.

حتی عینك زدنش هم به او می آمد. همه‌ی دخترها دوستش داشتند. پسر، گاهی من بهش حسودی می كردم!

امروز یكی از اون روزها بود. من میدیم كه برای سخنرانی اش كمی عصبی است. بنابراین دست محكمی به پشتش زدم و گفتم: ' هی مرد بزرگ! تو عالی خواهی بود!'

او با یكی از اون نگاه هایش به من نگاه كرد( همون نگاه سپاسگزار واقعی) و لبخند زد: ' مرسی'.

گلویش را صاف كرد و صحبتش را اینطوری شروع كرد: ' فارغ التحصیلی زمان سپاس از كسانی است كه به شما كمك كرده اند این سالهای سخت را بگذرانید. والدین شما، معلمانتان، خواهر برادرهایتان شاید یك مربی ورزش... اما مهمتر از همه، دوستانتان...

من اینجا هستم تا به همه ی شما بگویم دوست كسی بودن، بهترین هدیه ای است كه شما می توانید به كسی بدهید. من می خواهم برای شما داستانی را تعریف كنم.'

من به دوستم با ناباوری نگاه می كردم، در حالیكه او داستان اولین روز آشناییمان را تعریف می كرد. به آرامی گفت كه در آن تعطیلات آخر هفته قصد داشته خودش را بكشد. او گفت كه چگونه كمد مدرسه اش را خالی كرده تا مادرش بعدا ً وسایل او را به خانه نیاورد.

مارك نگاه سختی به من كرد و لبخند كوچكی بر لبانش ظاهر شد.

او ادامه داد: 'خوشبختانه، من نجات پیدا كردم. دوستم مرا از انجام این كار غیر قابل بحث، باز داشت.'

من به همهمه‌ ای كه در بین جمعیت پراكنده شد گوش می دادم، در حالیكه این پسر خوش قیافه و مشهور مدرسه به ما درباره‌ی سست ترین لحظه های زندگیش توضیح می داد.

پدر و مادرش را دیدم كه به من نگاه می كردند و لبخند می زدند. همان لبخند پر از سپاس.

من تا آن لحظه عمق این لبخند را درك نكرده بودم.

هرگز تاثیر رفتارهای خود را دست كم نگیرید. با یك رفتار كوچك، شما می توانید زندگی یك نفر را دگرگون نمایید: برای بهتر شدن یا بدتر شدن.

خداوند ما را در مسیر زندگی یكدیگر قرار می دهد تا به شكلهای گوناگون بر هم اثر بگذاریم.

دنبال خدا، در وجود دیگران بگردیم.

حالا شما دو راه برای انتخاب دارید:

1) این نوشته را به دوستانتان نشان دهید،

2) یا آن را پاك كنید گویی دلتان آن را لمس نكرده است.

همانطور كه می بینید، من راه اول را انتخاب كردم.

' دوستان،‌ فرشته هایی هستند كه شما را بر روی پاهایتان بلند میكنند، زمانی كه بالهای شما به سختی به یاد می‌آورند چگونه پرواز كنند.'

هیچ آغاز و پایانی وجود ندارد...

دیروز،‌ به تاریخ پیوسته،

فردا ، رازی است ناگشوده،

اما امروز یك هدیه است

نویسنده : ناشناس

 احتمالا شما هم مانند من در بین بازیگرانی همچون عزت الله انتظامی ، علی نصیریان، پرویز پرستویی ، مرحوم شکیبایی ،....... یا حتی بهرام رادان و محمدرضا فروتن یا خانم گلشیفته فراهانی  به دنبال نام این فرد می گردید. اما شما هم مانند بنده در اشتباه هستید؛ به اعتقاد  خبرگزاری  ایسنا آقای رضا ناجی پر افتخارترین بازیگر ایرانی پرافتخارترین بازیگر سینمای ایران در عرصه‌ی بین‌المللی و دلیل آن هم بردن جایزه برای بازی در فیلم آواز گنجشک ها است.

به قول مظفرالدین شاه همه چیزمان به همه چیزمان می آید. در کشورهای دیگر کم افتخار ترین بازیگرهایشان را هم همه می شناسند و در کشورما پر افتخار ترین بازیگر سینما  را کمتر کسی می شناسد.

کاری به آدم های منفی باف نداریم . آنها کل این جوایز بین المللی که فقط به فیلم هایی که درآن یک مشت آدم بی نهایت بدبخت و درمانده به تصویر کشیده می شوند تعلق می گیرد (بدون آنکه داوران این جشنواره ها حتی روی نقشه کشوری که تصویر مردمش در فیلم به نمایش درآمده را دیده باشند ) را زیر سوال می برند.

خاطرم هست وقتی فیلم کیارستمی در جشنواره کن برنده جایزه شد عده ای از همین افراد منفی باف بردن جایزه را به این دلیل می دانستند که شرکت توتال فرانسه یکی از اسپانسرهای  اصلی  جشنواره کن است و برای تشکر از  قرارداد منعقد شده بین این شرکت و کشور ایران در اعطای جایزه این جشنواره به فیلمی از  ایران از طرف این شرکت اعمال نفوذ شده ......

بگذریم دیشب تلویزیون ایران اظهار نظری از آقای ناجی (همان پر افتخارترین بازیگر سینمای ایران )  پخش کرد . ایشان در این مصاحبه بیان می کردند که تماشاچیان خارجی خیلی از این فیلم استقبال کردند و خوششان آمده بود وحتی یکی از تماشاچیان به سراغ ایشان آمده بود و گفته بود که این فیلم های غربی همه اش خشونت است و روحیه بچه های آنها را خراب می کند ولی این فیلم  ایرانی (همین آواز گنجشک ها) خیل لطیف بوده و باعث بالارفتن اخلاق و انسانیت بچه های آنها شده است ....(نقل به مضمون)

حتما حق با ایشان است . در فیلم های غربی به مدد جلوه های ویژه  از اول تا آخر فیلم هنرپیشه ها فقط همدیگر را می کشند و گاهی در 90 دقیقه فیلم بیش از یک میلیون انسان بی گناه راهی دیار باقی می شوند. تمامی تماشاگران فیلم های سینمایی (حتی کودکان 7 ساله ) می دانند که این اتفاقات فقط فیلم است و در واقع در کل این فیلم ها حتی یک قطره خون هم از دماغ کسی نمی آید.

البته من این فیلم آواز گنجشک ها را ندیده ام ولی در تیزر این فیلم که مرتب از تلویزیون پخش می شد و پوستر این فیلم بشکه ای مملو از ماهی های قرمز نشان داده می شود که روی زمین ولو می شوند وماهی های زبان بسته در جلوی دوربین رقص مرگ را به نمایش می گذارند.

این صحنه جان دادن ماهی برای آقای کارگردان اخلاق گرا  و بشر دوست به قدری جذاب است که در تیزر آن پشتک زدن ماهی بی نوا (که در واقع دارد جان می کند) به عنوان بخش محوری تیزر انتخاب شده و با افکت صوتی آن را به تماشاچی نشان می دهد .

با توجه به امکانات سینمای ایران به طور قطع تمامی این ماهی های بی نوا که اینگونه جلوی دوربین  آخرین پشتک وارو های زندگی شان را می زنند و در حسرت ذره ای آب که از آنها دریغ شده است جان می دهند موجودات واقعی هستند و واقعا آنگونه جان می دهند .آنها که با سینما آشنایی دارند می دانند که کمتر صحنه ای است که با یکی دوبار برداشت گرفته شود و معمولا چندین بار یک سکانس اجرا می شود تا تصویر دلخواه کارگردان برداشته شود. خودتان تعداد ماهی های بی نوایی که در این سکانس جان داده اند تا صحنه مورد دلخواه آقای کارگردان در قاب دوربین جای بگیرد را حساب کنید.

همانگونه که پرافتخارترین بازیگر سینمای ایران فرموده اند آن صحنه های جلوه های ویژه که در آن کاراکترهای خیالی درب و داغون می شوند  اخلاق تماشاچی را از بین می برد اما این صحنه که حیوانات واقعی رقص مرگ اجرا می کنند و جان می دهند موجب ارتقا فرهنگ و اخلاق جوامع می شود.     

 پس از بررسی عملکرد چهارساله دولت احمدی نژاد

مناسب دید سرود جمهوری اسلامی

به آهنگ پت و مت تغییر پیدا کند

این نشانه نوعی نبوغ بی پایان برخی هموطنان عزیز است. غیر از اینکه خانم صاحبخانه بطری در بسته روغن را به دوربین نشان می دهد و مشخص می شود اصلا از این روغن استفاده نشده است (یعنی غذا بدون استفاده از روغن لادن  ساخته شده ) شاه جمله این آگهی یعنی : «با روغن لادن کسی بعد از غذا چرت نمی زنه»!!  در نوع خودش جالب  است.

آنگونه که علمای زیست شناسی معتقدند هنگامی که انسان غذا می خورد فعالیت دستگاه گوارش بالا می رود و بدن برای برقراری تعادل خون بیشتری را به این بخش هدایت می کند در نتیجه در سایر اندام حالت سستی ایجاد می شود و با توجه به اینکه اکسیژن و گلوکز کمتری به سمت مغز هدایت می شود حالت خواب آلودگی  برای انسان پدید می آید . هرچه غذای بیشتری خورده  شده باشد کار دستگاه گوارش بیشتر شده و در نتیجه احساس خواب آلودگی بیشتر می شود. این موضوع هیچ ربطی به نوع روغن مصرفی ندارد بلکه ارتباط مستقیم با حجم غذا تناول شده دارد.

مگر اینکه  سازندگان روغن لادن در روغن شان به جای مواد معمول نشادر ریخته باشند تا موجب بیش فعالی مصرف کنندگان آن بشود.  

رئیس جمهور آنها انتخاب شد و رئیس جمهور ما یک سال دیگر هنوز سرکار است، البته ما ‏هم حدود یک سال و نیم دیگر هنوز سرکاریم، رئیس جمهور آنها انتخاب شد و در اولین ‏مصاحبه مطبوعاتی اش سخن گفت و مورد توجه قرار گرفت. رئیس جمهور ما هم برای او ‏نامه نوشت و بلافاصله هم نامه را تمبر زد و فرستاد و منتظر نشست تا جوابش بیاید. مطلبی ‏که می خوانید بررسی برخی مختصات، نقاط برجسته و فرورفته، عوامل حاشیه ای و اصلی، ‏نکات مورد نظر و از نظرافتاده در مورد رئیس جمهور آمریکا و رئیس جمهور ایران است.‏

رئیس جمهور آنها: باراک حسین اوباما
نام: حسین
محل تولد: هونولولو
محل تولد والدین: پدر اولی(کنیا، آفریقا)، پدر دومی( اندونزی)، مادر( آمریکایی با ریشه ‏آلمانی و ایرلندی)‏
رابطه با پدر: پدرش را از دو سالگی به بعد فقط یک بار دید و در موردش یک کتاب نوشت.‏
سن: 44 سال ‏
نوع انتخاب: رقیبش نظامی بود، به همین دلیل انتخاب شد.‏
قد: ده سانت بلند تر از قد متوسط مردم‏
نوع عینک: عینک ندارد‏
نامه نویسی: هر هفته به بیست نامه علاقمندانش و دو نامه رهبران جهان پاسخ می دهد.‏
لباس: توسط بهترین خیاط شهر دوخته شده است و مشاور تشریفاتش آن را ست کرده است.‏
نوع لباس همسر: کت و دامن، خوش لباس ترین زن سال. ‏
تحصیلات: لیسانس و فوق لیسانس پنج سال، دکترای هاروارد سه سال، دوازده سال تدریس.‏
واکنش در مورد خاورمیانه: ابتدا نرم ترین موضوع را داشت، بعد بتدریج موضع تندی گرفت.‏
نحوه تصمیم گیری: با حضور ده مشاور‏
یک روز پس از انتخابات: همه مردم احساس قدرت می کردند و از خوشحالی می رقصیدند.‏
موضوع پایان نامه: نقش قانون اساسی در توسعه دموکراسی و آزادی مدنی
حقوق بشر: یکی از موضوعات مهم زندگی در ده سال گذشته. ‏
برنامه روزهای آخر هفته: ماندن در کاخ سفید و آشپزی برای همسر و بچه ها.‏
مهارت های فردی: بسکتبال، نواختن گیتار، آشپزی، رقص، تفریح با همسر و فرزندان.‏
جلوی دوربین: دوربین را نمی بیند و همان کار معمول اش را می کند.‏
آرایش مو: معمولا موهایش به اندازه یک سانتی متر بلند است.‏
موضوع جالب دوران دانشگاه: رئیس نشریه تخصصی بخش حقوق دانشگاه هاروارد بود.‏
آخرین فیلم دیده شده: هفته قبل یک فیلم وسترن دید.‏
بیماری یا نارسایی جسمی: در سن ده سالگی زمین خورد و پایش شکست.‏
وضع سابق خانواده: اعضای خانواده پدری اش در آفریقا و اعضای خانواده همسرش در یک ‏محله قدیمی شیکاگو هستند.‏
وضع کنونی خانواده: اعضای خانواده پدری اش در آفریقا و اعضای خانواده همسرش در یک ‏محله قدیمی شیکاگو می مانند.‏

رئیس جمهور ما: محمود احمدی نژاد
نام: محمود
محل تولد: ارادان
محل تولد والدین: پدر اولی و دومی( ارادان)، مادر( ارادان)‏
رابطه با پدر: همیشه با پدرش بود و هیچ وقت درباره اش حرفی نمی زند.‏
سن: 51 سال ‏
نوع انتخاب: رقیبش غیرنظامی بود، به همین دلیل انتخاب شد.‏
قد: بیست سانت کوتاه تر از قد متوسط مردم
نوع عینک: عینک طبی در جلسه، عینک دودی در سخنرانی
نامه نویسی: دفترش هر هفته صد هزار نامه مردم را بدون پاسخ بایگانی می کند و سالی ده ‏نامه اش برای رهبران جهان بدون پاسخ می ماند.‏
لباس: توسط مسوول تشریفاتش در چهار اندازه خریده شده و هر بار یکی از آنها را با جوراب ‏سفید می پوشد.‏
نوع لباس همسر: عینک دودی ‏
تحصیلات: لیسانس در هشت سال، فوق لیسانس پنج سال، دکترا در بیست دقیقه، دوازده سال ‏تدریس در تهران در هنگام فرمانداری در اردبیل.‏
واکنش در مورد خاورمیانه: ابتدا تندترین موضوع را می گیرد، بعد به زور وادار می شود ‏کاملا عقب نشینی کند.‏
نحوه تصمیم گیری: در حضور ده هزار نفر در هنگام سخنرانی در یک شهرستان
یک روز پس از انتخابات: همه مردم احساس وحشت می کردند و نمی دانستند چه خاکی به ‏سرشان بریزند.‏
موضوع پایان نامه: نقش سوراخ و تونل در شهرسازی ‏
حقوق بشر: یکی از مهم ترین مشکلات دوره ریاست جمهوری. ‏
برنامه روزهای آخر هفته: سفر به آمریکای لاتین یا سخنرانی در مشهد و قم و شهرستان.‏
مهارت های فردی: ‏
فوتبال، دروغ گفتن بدون اینکه تغییر حالت دهد، محاسبه بودجه کشور بدون نیاز به کامپیوتر و ‏ماشین حساب، داستان پردازی در حین سخنرانی، سووال کردن از خبرنگاران.‏
جلوی دوربین: غیر از دوربین هیچ چیز را نمی بیند.‏
آرایش مو: معمولا موهایش به همان حالتی است که صبح از خواب بیدار شده است.‏
موضوع جالب دوران دانشگاه: در دوره فوق لیسانس استادانش موفق به دیدنش شدند. ‏
آخرین فیلم دیده شده: فیلم محمد رسول الله را چهار سال قبل برای نهمین بار دید.‏
بیماری یا نارسایی جسمی: بی اشتهایی، ناراحتی عصبی، بی خوابی، احساس خستگی مفرط، ‏کم خونی، ضعف، مشکل توهم، آلزایمر انتخاباتی، پارانویا، وسواس.‏
وضع سابق خانواده: اعضای خانواده اش در یک روستای اطراف گرمسار زندگی می کردند.‏
وضع کنونی خانواده: اعضای خانواده اش در دفتر ریاست جمهوری کار و در تهران زندگی ‏می کنند.‏

‎‎در پی ارسال نامه آقای احمدی نژاد به اقتصاددانان برای مشورت خواهی، ریاست‎ ‎جمهوری اعلام‎ ‎کرده‎ ‎که‎ ‎آماده‎ ‎برگزاری‎ ‎نشستی‎ ‎جهت‎ ‎گفتوگوی‎ ‎صمیمانه‎ ‎و‎ ‎مستقیم‎ ‎رییس‎ ‎جمهور‎ ‎با‎ ‎منتقدان‎ ‎سیاستهای‎ ‎اقتصادی‎ ‎دولت‎ ‎است. نظرتان در ‏این مورد چیست؟‎ ‎

نمی‎ ‎دانم‎ ‎چه‎ ‎اتفاقی‎ ‎افتاده‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎ایشان‎ ‎از‎ ‎اقتصاددانان‎ ‎راه‎ ‎حل‎ ‎خواسته‎ ‎اند. اما‎ ‎مساله‎ ‎این‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎الان‎ ‎زمان‎ ‎طرح‎ ‎این‎ ‎سوال‎ ‎ها‎ ‎نیست. الان‎ ‎زمان‎ ‎پاسخ‎ ‎دادن‎ ‎به‎ ‎این‎ ‎سوال‎ ‎هاست. ایشان‎ ‎بیشتر‎ ‎از‎ ‎سه‎ ‎سال‎ ‎است‎ ‎سکان‎ ‎امور‎ ‎اجرایی‎ ‎کشور‎ ‎را‎ ‎در‎ ‎دست‎ ‎دارند. زمانی‎ ‎که‎ ‎بر‎ ‎سرکار‎ ‎آمدند‎ ‎همه‎ ‎تئوری‎ ‎های اقتصادی ای را‏‎ ‎که‎ ‎قبل‎ ‎از‎ ‎ایشان‎ ‎طی‎ ‎شانزده‎ ‎سال‎ ‎قبل مطرح‏‎ ‎بود‎ ‎را‎ ‎رد ‏کردند‎ ‎و گفتند‎ ‎ما‎ ‎خیلی‎ ‎راحت‎ ‎می‎ ‎توانیم بدون این تئوری ها‎ ‎مملکت‎ ‎را‎ ‎اداره‎ ‎کنیم‎ ‎بدون‎ ‎آنکه‎ ‎مردم‎ ‎مشکل‎ ‎پیدا‎ ‎کنند. ظاهر‎ ‎امر‎ ‎نشان‎ ‎می‎ ‎داد‎ ‎که‎ ‎آقای‎ ‎احمدی‎ ‎نژاد‎ ‎برنامه‎ ‎والگویی‎ ‎دارند. یعنی‎ ‎وقتی‎ ‎همه‎ ‎چیز‎ ‎را‎ ‎نفی‎ ‎می‎ ‎کردند‎ ‎حتما‎ ‎باید‎ ‎یک‎ ‎چیز‎ ‎اثباتی‎ ‎و ‏ایجابی‎ ‎می‎ ‎داشتند. اما‎ ‎الان‎ ‎که نزدیک‎ ‎به‎ ‎‏ سه سال‎ ‎از‎ ‎آن‎ ‎زمان‎ ‎گذشته، وقت‎ ‎طرح‎ ‎این‎ ‎سوال‎ ‎ها نیست. این‎ ‎سوال‎ ‎ها‎ ‎را‎ ‎باید‎ ‎همان‎ ‎موقع‎ ‎طرح‎ ‎می‎ ‎کردند. در واقع،‎ ‎قبل‎ ‎از‎ ‎اینکه‎ ‎کاندیدا‎ ‎بشوند باید ‏‎ ‎این‎ ‎سوالها‎ ‎را‎ ‎مطرح‎ ‎می‎ ‎کردند. معلوم‎ ‎می‎ ‎شود‎ ‎که‎ ‎ایشان‎ ‎برنامه‎ ‎ای‎ ‎ندارند، وگرنه اگر‎ ‎‎ ‎دارند،‎ ‎چرا‎ ‎این‎ ‎سوالات‎ ‎را‎ ‎مطرح‎ ‎می‎ ‎کنند؟‎ ‎ایشان‎ ‎می‎ ‎گویند‎ ‎که‎ ‎دنیای‎ ‎غرب‎ ‎دچار‎ ‎مشکل‎ ‎است‎ ‎والگوهای‎ ‎غربی‎ ‎جواب‎ ‎نمی‎ ‎دهد‎ ‎وما‎ ‎باید‎ ‎یک‎ ‎الگوی‎ ‎جدیدی‎ ‎درست‎ ‎کنیم. اما‎ ‎در‎ ‎این‎ ‎مدت‎ ‎چه‎ ‎کار‎ ‎کرده‎ ‎اند؟‎ ‎آن‎ ‎موقع‎ ‎نظر‎ ‎ایشان‎ ‎این‎ ‎بود‎ ‎که‎ ‎دنیای‎ ‎غرب‎ ‎در‎ ‎بن‎ ‎بست است ‏‎ ‎وسرمایه‎ ‎داری‎ ‎سیستم‎ ‎مناسبی‎ ‎نیست‎ ‎وسوسیالیسم‎ ‎هم‎ ‎که‎ ‎شکست‎ ‎خورده‎ ‎و باید‎ ‎یک‎ ‎الگوی‎ ‎ایرانی‎ ‎واسلامی‎ ‎درست‎ ‎کرد. خوب،‎ ‎فرض‎ ‎براین‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎در‎ ‎این‎ ‎سه - چهارساله‎ ‎این‎ ‎الگو‎ ‎را‎ ‎درست‎ ‎کرده‎ ‎باشند. دیگر‎ ‎چه‎ ‎سوالی‎ ‎دارند‎ ‎که‎ ‎از‎ ‎اقتصاددانان‎ ‎بکنند؟‎ ‎‎ ‎

‎‎کاهش‎ ‎قیمت‎ ‎نفت،‎ ‎چه‎ ‎تاثیری‎ ‎روی‎ ‎کسری‎ ‎بودجه‎ ‎سال‎ ‎آینده‎ ‎وتورم‎ ‎و مساپل‎ ‎وابسته‎ ‎به‎ ‎آن‎ ‎می‎ ‎گذارد؟‎ ‎
‎ ‎
سال‎ ‎گذشته‎ ‎حدود‎ ۸۲ ‎میلیارد‎ ‎دلار‎ ‎درآمد‎ ‎حاصل‎ ‎از‎ ‎صادرات‎ ‎نفت‎ ‎داشتیم. با‎ ‎وضعیتی‎ ‎که‎ ‎پیش‎ ‎می‎ ‎رویم‎ ‎تخمین‎ ‎زده‎ ‎می‎ ‎شود‎ ‎که‎ ‎این‎ ‎رقم‎ ‎به‎ ۵۰ ‎تا‎ ۵۵ ‎میلیارد‎ ‎دلاربرسد. بیش‎ ‎از‎ ‎این‎ ‎نخواهد‎ ‎شد. حتی‎ ‎اگر‎ ‎فرض‎ ‎بگیریم‎ ‎که‎ ‎مثل‎ ‎پارسال‎ ۸۰ ‎میلیارد‎ ‎دلار‎ ‎درآمد‎ ‎ارزی‎ ‎داشته‎ ‎باشیم،‎ ‎دولت‎ ‎با‎ ‎وضعیت‎ ‎هزینه‎ ‎هایی‎ ‎که‎ ‎دارد‎ ‎و‎ ‎داشته‎ ‎است،‎ ‎مشکل‎ ‎خواهد‎ ‎داشت. یعنی‎ ‎کسری‎ ‎بودجه‎ ‎ای‎ ‎که‎ ‎الان‎ ‎داریم ‏‎- ‎‏ وتخمین‎ ‎های‎ ‎مختلفی‎ ‎درمورد‎ ‎آن‎ ‎وجود‎ ‎دارد ‏‎- ‎‏ وخیم‎ ‎تر‎ ‎خواهد‎ ‎شد. اگر‎ ‎دولت‎ ‎بیاید‎ ‎طرح‎ ‎تحول‎ ‎اقتصادی‎ ‎مورد نظر خود را‎ ‎اجرا‎ ‎کند‎ ‎ویارانه‎ ‎نقدی را‏‎ ‎هم‎ ‎که‎ ‎وعده‎ ‎داده‎ ‎بپردازد‎ ‎وضع‎ ‎بدتر‎ ‎خواهد‎ ‎شد‎ ‎و‎ ‎کسری‎ ‎بودجه‎ ‎عظیمی‎ ‎خواهد‎ ‎داشت. این‎ ‎کسری‎ ‎بودجه‎ ‎اگر‎ ‎بزرگ‎ ‎تر‎ ‎بشود‎ ‎هیچ‎ ‎راهی وجود‏‎ ‎ندارد‎ ‎جز آن که‎ ‎از‎ ‎منابع‎ ‎غیر‎ ‎درآمدی‎ ‎این‎ ‎کسری‎ ‎تامین‎ ‎شود ‏واین‎ ‎به‎ ‎معنای‎ ‎افزایش‎ ‎حجم‎ ‎نقدینگی‎ ‎وبه‎ ‎وجود‎ ‎آوردن‎ ‎یک‎ ‎وضعیت‎ ‎تورمی‎ ‎خیلی‎ ‎شدید‎ ‎است. اگر‎ ‎این‎ ‎سیاست‎ ‎ها‎ ‎ادامه‎ ‎پیدا‎ ‎کند‎ ‎طی‎ ‎ماه‎ ‎ها‎ ‎و سالهای‎ ‎آینده‎ ‎تورم‎ ‎از‎ ‎آنچه‎ ‎هست‎ ‎هم‎ ‎بیشتر‎ ‎خواهد‎ ‎شد. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎آقای‎ ‎احمدی‎ ‎نژاد‎ ‎گفته‎ ‎بودند‎ ‎که‎ ‎کشور‎ ‎می‎ ‎تواند‎ ‎در‎ ‎صورت‎ ‎وجود‎ ‎بحران‎ ‎با‎ ‎توجه‎ ‎به‎ ‎ذخایر‎ ‎ارزی‎ ‎که‎ ‎دارد‎ ‎خود‎ ‎را‎ ‎اداره‎ ‎کند. شنیده‎ ‎ها‎ ‎حاکی‎ ‎از‎ ‎آن‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎مقدار‎ ‎ارزی‎ ‎که‎ ‎در‎ ‎این‎ ‎صندوق‎ ‎هم‎ ‎وجود‎ ‎دارد‎ ‎چیزی‎ ‎بین‎ ‎بیست‎ ‎تا‎ ‎سی‎ ‎میلیارد‎ ‎دلار‎ ‎است. به‎ ‎نظر‎ ‎شما‎ ‎درصورت‎ ‎کمبود‎ ‎منابع‎ ‎ارزی‎ ‎واستفاده‎ ‎از‎ ‎صندوق‎ ‎چه‎ ‎وضعیتی‎ ‎خواهیم‎ ‎داشت؟‎ ‎
‎ ‎
نکته‎ ‎اینجاست که‏‎ ‎به‎ ‎همان‎ ‎میزان‎ ‎که‎ ‎از‎ ‎موجودی حساب‎ ‎ذخیره‎ ‎ارزی‎ ‎سخن‎ ‎گفته‎ ‎اند،‎ ‎به‎ ‎همان‎ ‎میزان‎ ‎هم‎ ‎تعهدات‎ ‎پرداخت از ‏محل حساب‎ ‎ذخیره‎ ‎ارزی‎ ‎وجود‎ ‎دارد. در نتیجه،‎ ‎اینکه‎ ‎آن‎ ‎حساب‎ ‎الان‎ ‎موجودی‎ ‎اش‎ ‎مثلا‎ ۲۵ ‎میلیارد‎ ‎دلاراست‎ ‎به‎ ‎این‎ ‎معنی‎ ‎نیست‎ ‎که‎ ‎این‎ ‎قدر‎ ‎هم‎ ‎موجودی‎ ‎درازمدت‎ ‎خواهد‎ ‎داشت. البته، ظاهرا‎ ‎اگر‎ ‎آن‎ ‎تعهداتی‎ ‎که‎ ‎وجود‎ ‎دارد‎ ‎انجام‎ ‎شود،‎ ‎طبق آن ‏چیزی‎ ‎که‎ ‎رییس بانک مرکزی‎ ‎می‎ ‎گفتند‎ ‎حساب ذخیره‎ ‎مثبت‎ ‎خواهد‎ ‎بود. البته‎ ‎نگفتند‎ ‎که‎ ‎چقدر‎ ‎مثبت‎ ‎است و چون‎ ‎مبلغش‎ ‎را‎ ‎دقیقا‎ ‎نگفتند‎ ‎نمی‎ ‎توانم‎ ‎بگویم‎ ‎چقدر‎ ‎می‎ ‎توان‎ ‎روی‎ ‎آن‎ ‎حساب‎ ‎کرد. این‎ ‎سخن‎ ‎هم‎ ‎مانند‎ ‎سخنان‎ ‎آقای‎ ‎احمدی‎ ‎نژاد‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎یک‎ ‎دوره‎ ‎ای‎ ‎چیزهایی گفته‎ ‎اند‎ ‎و‎ ‎فراموش‎ ‎شده‎ ‎و‎ ‎حافظه‎ ‎تاریخی‎ ‎مردم‎ ‎ما‎ ‎هم‎ ‎کوتاه‎ ‎است‎ ‎و‎ ‎یادشان‎ ‎می‎ ‎رود. همین‎ ‎حرفهایی‎ ‎که‎ ‎دو ‏‏- سه‎ ‎سال‎ ‎پیش‎ ‎دوستان‎ ‎ایشان‎ ‎می‎ ‎گفتند‎ ‎درمورد‎ ‎مساپلی‎ ‎مانند‎ ‎تثبیت‎ ‎قیمت‎ ‎ها‎ ‎و یارانه‎ ‎ها،‎ ‎می‎ ‎بینید‎ ‎که‎ ‎الان‎ ۱۸۰ ‎درجه‎ ‎چرخیده‎ ‎اند‎ ‎و‎ ‎مخالف‎ ‎آن‎ ‎را‎ ‎می‎ ‎گویند. یعنی‎ ‎زمانی‎ ‎که‎ ‎مجلس‎ ‎هفتم‎ ‎و‎ ‎طرفداران‎ ‎دولت‎ ‎فعلی‎ ‎قوه‎ ‎مقننه‎ ‎وقوه‎ ‎مجریه‎ ‎را‎ ‎گرفتند‎ ‎آن‎ ‎موقع‎ ‎صحبت‎ ‎هایشان‎ ‎تاکید‎ ‎بر‎ ‎کنترل‎ ‎قیمت‎ ‎ها‎ ‎و‎ ‎تداوم‎ ‎یارانه‎ ‎ها‎ ‎بود‎ ‎ولی‎ ‎الان‎ ‎برعکس‎ ‎آن‎ ‎سخن‎ ‎می‎ ‎گویند‎ ‎و‎ ‎مردم‎ ‎هم‎ ‎فراموش‎ ‎کرده‎ ‎اند. اینها‎ ‎ظاهرا‎ ‎می‎ ‎گویند‎ ‎الان‎ ‎این‎ ‎حرفها‎ ‎را‎ ‎می‎ ‎زنیم‎ ‎مردم‎ ‎هم‎ ‎شش‎ ‎ماه‎ ‎یا‎ ‎یک‎ ‎سال‎ ‎دیگر‎ ‎فراموش‎ ‎می‎ ‎کنند. ‏‎ ‎‎ ‎

دوستی ایمیل زده بودند و گفته بودند چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است. آیا راهی برای کم کردن  آسیب های اقتصادی پیش رو وجود دارد و اگر وجود دارد آن راه چیست؟

در پاسخ به این دوست عزیز و سایر خوانندگان آن مطلب باید عرض شود که این پرسش دو پاسخ دارد یکی در سطح اقتصاد کلان (اقداماتی که دولت باید انجام دهد ) یکی در سطح اقتصاد خرد (افراد و بنگاه های جامعه)

در سطح کلان  اقتصاددان های بزرگ و فهیم باید به آن پاسخ بدهد . البته  با این دولت مشنگی که الان سر کار است بعید است اقدام عاقلانه ای انجام بپذیرد. به نظر من هم اقتصاددان ها هم فقط وقتشان را تلف می کنند ارائه راه حل برای چنین دولتی شبیه کوبیدن آب در هونگ است.

اما در سطح خرد.  اگر موقع شناس باشید خیلی راحت می توانید بارتان را ببندید. تجربه نشان داده است وقتی که دولت با کاهش قیمت نفت مواجه می شود و با کسری بودجه مواجه می شود تورم بالا می رود در حقیقت ارزش ریال کاسته می شود .

در چنین شرایطی بزرگترین اشتباه نگهداری ریال است . چون هر روز که می گذرد از ارزش پول شما کاسته می شود .

با این وصف معمولا تبدیل ریال به کالای با ارزش با قدرت نقد شوندگی بالا  راه بهتری است . در شرایط فعلی بهترین  کالا طلا و ترجیحا سکه طلا است . این روزها در بازار  تهران سکه طرح جدید  در حدود 190هزار تومان قیمت دارد و طرح قدیم 225 هزار تومان معامله می شود.

 اگر تا چهار ماه دیگر یعنی اسفند ماه به عبارت دیگر شب عید  پول لازم نشوید و مجبور به فروش نباشید (به خصوص در دی ماه و بهمن ماه که همزمان با محرم و صفر است که به طور سنتی قیمت سکه و طلا کاهش پیدا می کند ) در همین فاصله زمانی  4 ماهه حداقل 30 درصد سود عاید شما خواهد شد.

البته این در صورتی است که دولت محترم مانند سال گذشته برای کنترل بازار دوباره از طریق بانک ها اقدام به حراج سکه در حجم انبوه بکند. اگر چنین اقدامی از جانب دولت انجام نشود سود بیشتری نصیب شما خواهدشد. البته ممکن است بد شانسی بیاورید و قیمت جهانی طلا کم شود (در واقع قیمت دلار بالا برود ) در این صورت هم  حداقل سود شما کمتر از  20 درصد نیست

راه مطمئن دیگر تبدیل ریال به ارز معتبر است . ولی اشتباه نکنید یک بروید سراغ یورو و برای هر یورو 1300 تومان پول بدهید و  بعد بیایید یقه بنده را بگیرید که چرا سود نکردیم . تنها ارزی  که در شرایط فعلی قابل اعتماد است دلار است . نرخ امروز  دلار  در بازار تهران حدود   هزار تومان است . اگر همین روزها  دلار بخرید و تا شب عید بتوانید دلارتان را نگهدارید حداقل 20 دصد سود بدست خواهید آورد.

بازهم تاکید می کنم از خرید ارزهای دیگر  ( به خصوص یورو) برای کسب سود خودداری کنید .

این هم مشاوره اقتصادی رایگان به خوانندگان این وبلاگ . برای دیدن درستی یا اشتباهی این مشاوره  هم تنها 4 ماه باید صبر کنید.

 در آن مقاله اگر درست یادم مانده باشد نویسنده نتیجه گرفته بود که هرچه سطح فرهنگی خانواده و محیط پرورش فرد بالاتر باشد آن شخص فرد مفید تری خواهد شد و در نتیجه جامعه بیشتر پیشرفت می کند و نتیجه گیری کرده بود که بهترین و ساده ترین راه برای اصلاح جامعه گسترش فرهنگ و آموزش عمومی است و....

به نظر من درباره مثالی که نویسنده زده بود حق با ایشان است ولی این قاعده را نمی توان به کل تسری داد. برای روشن شدن موضوع همین  مثال را درباره دزدی در نظر بگیرید.

فردی که علاقه به دزدی دارد آیا پرورش او در محیط فرهنگی بالاتر و در خانواده مرفه تر و داشتن تحصیلات عالیه  کمکی به جامعه می کند ؟ متأسفانه پاسخ این سوال منفی است .

یک نمونه عملی درباره این موضوع همین خانم دکتر معصومه ابتکار است . می توان حدس زد که ایشان علاقه خاصی به دزدی و سرقت دارند. (احتمالا خودشان مقصر نیستند و ژن دزدی در خون ایشان است)

ایشان به واسطه تحصیل پدرشان در ایالات متحده امریکا دوران کودکی شان را در این کشور گذراندند و به همین دلیل به زبان انگلیسی تسلط دارند . ایشان پس از بازگشت به ایران در محیطی با فرهنگ مناسب رشد کردند و توانستند وارد دانشگاه بشوند  و ظاهرا از تحصیلات عالیه نیز برخوردار شدند.

29 سال پیش عده ای مشنگ خود بزرگ بین عقده ای به رهبری دلقکی به نام ابراهیم اصغرزاده  مانند بوزینگان از دیوار سفارت امریکا بالا رفتند تا دنیا را از توطئه های خصمانه دولت خونخوار ایالات متحده امریکا نجات دهند. خانم ابتکار به واسطه تسلطشان به زبان انگلیسی نقش مترجم این جماعت مشنگ را برعهده گرفت و مرتب در تلویزیون های خارجی شو اجرا می کرد و مهملات آن جماعت را برای خبرنگاران خارجی ترجمه می کرد.آن زمان به ایشان از جانب رسانه های خارجی لقب ماری داده شده بود .

 البته ایشان بعدها بالا رفتن از دیوار سفارت را منکر شدند. متأسفانه فیلم ها و عکس های ایشان در آن وقایع موجود است وگرنه کلا منکر حضورشان در جمع آن افراد مشنگ الدوله می شدند.( یکی از خبرنگاران خارجی که با ایشان در زمان ریاستشان بر سازمان محیط زیست مصاحبه کرده بود و از وی پرسیده بود آیا او همان ماری دوران گروگان گیری است، عنوان می کرد که این خانم از وی خواسته بود تا در گزارشش به حضور و نقش ایشان در ماجرای گروگان گیری اشاره ای نشود)  

اکنون بعد از  گذشت 29 سال از آن وقایع براساس ادعای پایگاه اطلاعاتی Deja vu مقاله منتشر شده توسط "مارک ریدل" (Marc Riedl) و دیوید دیازسانچز (David Diaz-Sanchez) تحت عنوان "بیولوژی تاثیرات اگزوز دیزل بر عملکرد تنفسی" که در فوریه 2005 در مجله "Allergy Clin Immunol" آمریکا به چاپ رسیده بود عینا در تاریخ ژوئن 2006 با نام خانم معصومه ابتکار، معاون رییس جمهور در دولت خاتمی، تحت عنوان تنگی نفس ناشی از آلودگی هوا و تغییرات در الگوهای سیتوکین در مجله ایرانی Allergy Asthmu Immunol به چاپ رسیده است……

نمی شود منکر قدرت فراگیری بالای خانم ابتکار شد . به محض اینکه این بی آبرویی در دنیا مخابره شد ایشان که از آقای کردان آموخته بودند می توان گناه را گردن یک فرد تخیلی انداخت حتی می شود از وی به دادگاه صالحه شکایت کرد  در یک نامه بلند بالا خطاب به دکتر گارنر تمامی تقصیر را به گردن دانشجویی مجهول الهویه انداخت و طلبکارانه از دکتر گارنر که با نرم افزار مسخره اش  تقلب ایشان را کشف کرده بود خواست تا از ایشان معذرت خواهی کند. محتوی نامه ایشان به گونه ای است که گویا مقاله هایی که قبل از مقاله ایشان نوشته شده بودند از روی مقاله ایشان کپی شده اند......

  برگردیم به پاراگراف اول و مقاله تربیتی که به آن اشاره شده بود . به نظر شما اگر خانم ابتکار با همین استعداد سرقت و وقاحت در یک خانواده سطح پایین  و بی سواد متولد می شدند و رشد پیدا می کردند چه اتفاقی می افتاد؟ می توان حدس زد که یک جیب بر یا کیف قاپ در اتوبوس یا مترو می شدند و حداکثر آسیبی که ممکن بود وارد کنند به عده ای محدود از مردم بود .

اما بواسطه پرورش شان در یک خانواده تحصیل کرده ،ایشان در جوانی با بالاروندگان از  دیوار سفارت همراهی کردند  و مردم ایران را به عنوان افراد  آنارشیست، بی فرهنگ، عقده ای و قانون گریز به جهانیان معرفی کردند. اکنون به دلیل جبر زمانه و بالا رفتن سن  قادر به بالا رفتن از دیوار جایی نیستند در کتابخانه مقالات علمی را می کاوند و حاصل تحقیقات خلایق  را به سرقت برده و به نام خود منتشر می کنند. و با دفاعی مضحک در جامعه علمی جهانی ایرانیان را به عنوان افرادی شیاد، متقلب ، وقیح  و دروغگو معرفی می کنند .

به نظر شما اگر ایشان همان کیف قاپ جنوب شهر بودند و حداکثر آبروی خود و خانواده شان را در معرض خطر قرار می دادند بهتر نبود تا الان که استاد دانشگاه شده اند (بیچاره دانشجویی که زیر دست چنین استادی پرورش پیدا کند ) و  با آبروی کل مردم ایران بازی می کنند ؟      

همسایگان جنوبی کشورمان یعنی شیخ نشین امارات متحده عربی کارهای عجیبی برای جلب توریست و گردشگر انجام می دهد ساخت هتل در زیر دریا ، احداث پیست اسکی وسط بیابان ، ساخت هتل گردان ، ساخت جزیره مصنوعی به شکل نقشه جغرافیایی ،  استخدام تاریخ نویس برای نوشتن تاریخ اساطیری تشکیل این کشور از زمان هبوط هفت امیر موسس این کشور  از بهشت و......کارهای نسبتا عجیبی است که امرای این کشور با هزینه کرد بسیار بالا برای مشهور کردن کشورشان انجام داده اند.

یکی از  آخرین ابتکارات امرای این کشور گیر دادن به برج پیزا و قصد آنها برای از دور خارج کردن رکورد کج بودن این برج است . این برج که به سفارش شرکت نمایشگاه های ملی ابوظبی (ADNEC) توسط شرکت مهندسی معماری انگلیسی RMJM ساخته می شود   قرار است 35 طبقه باشد و کار ساخت آن قرار است تا پایان سال 2009 به اتمام برسد. درجه کجی این برج قرار است 18 درجه باشد یعنی  از برج پیزا 4 برابر کج تر می شود.

نمای بیرونی ساختمان تماما از شیشه و به شکل الماس کار می شود .

ناقوس های  برج پیزا برای درامان ماندن از تخریب و سقوط استفاده نمی شود و همچنین برای بازدید از برج برای حفظ آن محدودیت هایی اعمال می شود .

سازندگان این برج برای درامان ماندن آن از خطر آسیب دیدن  از وزش باد ، پروژه احداث شهرکی 2.2 میلیارد دلاری را تعریف کرده اند که دور تا دور این ساختمان ساخته خواهد شد و این برج در واقع قرار است در عمق سی متری سطح شهرک احداث شود.

پول زیادی چه ها که نمی کند .