هیاهوی بسیار برای هیچ

حتما شما هم نام فیلم اخراجی ها را شنیده اید . فیلمی كه ظاهرا توسط  مسعود ده نمكی ساخته شده است. نام این فرد را اولین بارسال  74  شنیدم. آن زمان محل كارم درخیابان های كریمخان نرسیده به خیابان حافظ بود. اگر اشتباه نكنم بعد از ظهر یكی از روزهای بهار بود كه گروهی از چماقداران موتور سوار كه برای ممانعت از سخنرانی دكتر سروش در دانشگاه پلی تكنیك جلوی این دانشگاه (كنار پل خیابان حافظ)تجمع كرده بودندو شعار می دادند.فردای آن روز اگر اشتباه نكنم تنها روزنامه اخبار بود كه خبر این حادثه را پوشش داد و نوشت سخنران این جمع موتور سوار چماق به دست، فردی به نام ده نمكی بوده (آن زمان این نام به نظرم خیلی مضحك آمد شاید به همین دلیل در خاطرم ماند). یكی دو هفته بعد از این ماجرا بود كه همین جماعت موتور سوار چماق به دست با سرو صدای فراوان از همان خیابان كریم خان به سمت میدان ولی عصر رفتند تا مانع از نمایش فیلم تحفه هند بشوند .

این جماعت كه سركردگی شان را همین آقای ده نمكی بر عهده داشت معتقد بودند چون اكبر عبدی (هنرپیشه نقش اول این فیلم) در صحنه پایانی این فیلم قدری حركات موزون انجام می دهد (كاری كه در همین فیلم اخراجی ها هم انجام می دهد) ستون های دین را به لرزه انداخته است و موجبات فسق و فجور در میان امت شهید پرور شده است . القصه آن روز در ورودی این سینما توسط همین جماعت چماقدار موتور سوار شكسته شد پوستر های فیلم پاره شد ، دربان و بلیط فروش سینما و همچنین مردم بی دفاعی كه برای خرید بلیط در صف ایستاده بودند هم مورد ضرب و شتم این گروه خشن چماقدار قرار گرفتند .

آن زمان وزیر ارشاد یك آقای خوش تیپ به نام مصطفی میرسلیم بود (البته خوش تیپی ایشان به پای احمدی نژاد نمی رسید)و معاون سینمایی ایشان هم آقای  ضرغامی (رئیس كنونی صدا و سیما) بود . آقای ضرغامی به خاطر این واقعه اظهار تاسف كردند و جبران خسارات وارده بر سینما قدس را بر عهده گرفتند. این گروه مخلص و ارزشی در بیانه ای با حالتی طلبكارانه این حوادث را ناخواسته اعلام كرد و از آقای ضرغامی هم معذرت خواهی كرد (جالب بود كه اگر قرار بر معذرت خواهی بودباید از صاحب سینمای مذكور معذرت خواهی می شد).....بگذریم

این آقای سردسته گروه چماقداران موتور سوار بعدها هفته نامه و روزنامه به راه انداخت و مستند های ساختگی را روانه بازار می كرد  اخیرا هم فیلمی سینمایی با نام اخراجی ها ساخته است.در جشنواره فیلم فجر ایشان چون به این فیلم جایزه ای تعلق نگرفته جیغ بنفش سر داد و گفت نه مرغ می خواهد و نه سیمرغ(گمانم این جمله را بشود به عنوان احمقانه ترین جمله قصار به نام همین آقا در كتاب ها نوشت)

رادیو ایران هم فرصت را غنیمت شمرد و در برنامه رادیو گفتگو بعد از جشنواره فجر از ایشان و آقای حاج میری دعوت كرد تا درباره مافیا در سینمای ایران حرف های صدتا یك غاز بزنند و جیغ های بنفششان را رساتر به گوش خلق الله برسانند.  برای اینكه نشان بدهند بی طرف هستند از آقای كوثری هم خواستند تا به صورت تلفنی اگر جوابی دارد بدهد. بنده خدا كوثری خیالات برش داشته بود درباره این قضیه توضیح می داد و می گفت سینما به قدری علنی است كه امكان باند بازی یا به قول حضرات مافیا بازی در آن وجود ندارد . به اینجای توضیح كه رسید مجری برنامه كه تصور می كرد این توضیحات از اثر جیغ های آقای ده نمكی خواهد كاست صدای آقای كوثری را قطع كرد و مدعی شد ارتباط تلفنی قطع شده است و چون رادیو ایران در عصر حجر به سر می برد امكان برقراری مجدد ارتباط با آقای كوثری هم نیست به همین دلیل از آقای ده نمكی خواست بازهم توهمات خود را با شنوندگان در میان بگذارد.....

بالاخره این فیلم راهی پرده سینما شد و به خاطر تبلیغات شگفتی كه برای آن شده بود جماعت فوج فوج به تماشای این فیلم رفتند. دیروز سی دی این فیلم را یكی برایم آورد. با وجود اینكه زیاد رغبتی به تماشای فیلم های ایرانی ندارم ولی بر اثر همان تبلغات دو ساعت از وقت ارزشمندم را كه می توانست صرف تماشای یك فیلم درست و حسابی مثل the departed  بشود را به تماشای این فیلم صرف كردم.

نمی دانم این آقا چرا انتظار داشت برای ساخت یك همچین چیزی به وی جایزه بدهند ؟ غیر از اكبر عبدی كه بازی معمولی خودش را ارائه كرده بود (تكرار همان نقشی كه چند سال پیش در یكی از سریال های تلویزیونی ارائه كرده بود با همان لهجه آذری با این تفاوت كه در آن سریال مینا جعفر زاده نقش مادرش را ایفا می كرد و در این فیلم نقش مادر دوستش را بر عهده داشت) بقیه بازیگران یكی از ضعیف ترین كارهای شان را ارائه كرده بودند. مخصوصا امین حیایی و كامبیز دیرباز كه در بعضی صحنه ها بلاتكلیفی و سردرگمی آن ها جلوی دوربین توی چشم می زد .

از بی شخصیتی كارگردان این فیلم همین بس كه با وجود آنكه برای تبلیغ این فیلم در زمان ساخت مرتب به نشریات می گفت كه آقای پیمان قاسم خانی (نویسنده مجموعه پاورچین و شب های برره) فیلمنامه را بازنویسی كرده است در تیتراژ فیلم نامی از این نویسنده دیده نمی شود.

اما جنجال دیگری برای این فیلم توسط كارگردان آن به راه افتاده. این بار این آقا باز هم بانگ برداشته كه بدخواهان فیلم وی را به صورت غیر مجاز تكثیر كرده اند (معنی فارسی این جمله می شود  من بیشتر پول می خوام) .

اما حكایت تكثیر و توزیع این فیلم چیست؟ آنگونه كه منابع غیر رسمی می گویند تهیه كننده پول پرست این فیلم كه نامش حبیب الله كاسه ساز است (ایشان زمانی در كمیته از دیوار منازل مردم بالا می رفتند تا فیلم ها ویدئویی آنها را مصادره كنند و صاحبانش را مجازات نمایند . همانجا با پدیده ای به نام فیلم آشنا شده اند) برای آنكه این فیلم در سینما ها بیشتری  نمایش داده شود و پول بیشتری به كیسه ایشان ریخته شود از  نمایش آن در سینمای كوچك جوان در مجموعه بولینگ عبده سابق ( شهید چمران فعلی)  هم نگذشته و وقتی دید این سینما امكان نمایش آپاراتی این فیلم را ندارد نسخه دی وی دی آن را تهیه كرده و برای نمایش با پرژكتور در اختیار این سینما گذاشت .  همین حرص و طمع این آقا و تهیه نسخه دی وی دی برای یک سینما ، باعث شد تا به سادگی از روی دی وی دی مذکور کپی تهیه و در بازار غیر مجاز تکثیر و درجامعه توزیع شود.

اکنون فیلم اخراجی ها علاوه بر بازار غیر مجاز فیلم های ویدئویی در اینترنت هم قابل دسترسی است.  سی دی اول این  فیلم را می توان با كیفیت خوب روی از چهار تا سرور  اینجا ، اینجا ، اینجا و اینجا دانلود كرد سی دی دوم را هم می شود از اینجا ، اینجا ، اینجا ، اینجا و اینجا دریافت كرد.

این هم یكی از بازی ها جالب این چرخ روزگاراست .  وقتی می خواهد انسان حقیری را رسوا كند اینگونه می شود.   دروغگویی که مدعی می شود برای رضای خدا كار می كند و فیلم می سازد  برای دوزار پولی که بر اثر ولع خودش از کفش  اینگونه فغانش به هوا می رود.....

 به نظر من دانلود و تماشای رایگان این فیلم نه تنها اشكالی ندارد و كار غیر فرهنگی نیست كه عین كار فرهنگی است. هرچه باشد این فیلم ارزش دیدن ندارد و تماشای آن بیشتر به دلیل كنجكاوی است . اگر می خواهید پولی را صرف خرید بلیط سینما كنید آن را برای فیلمی بدهید كه در پایانش احساس غبن نكنید. وقتی فیلم را دیدید شما هم تصدیق خواهید كرد همچین نگاتیو نور دیده ای ارزش صرف پول را ندارد.